tökezin güncesi

otuz gün e’leri bozuk yazdım
sonra bıraktım ellerini harflerin
yaslandım ziftine kanımın
çektim ağı adını verdim ne çıktıysa
ne bordaya yasladığım dizimde sızı
ne götüme yapışmış lodosta kararan ışık
kararan ışığın yazılışı kadar zırva
sadece hastaların bildiği çiçekleri söyleyince
araya herhangi bir edat almadan seri şekilde dünya hey!
azcık yer var gel maske sandığımda hey!
inanmadın bir kuş olduğuna orada
bir ağaç konuşmaz böyle demedin
ne yolu ne tekeri düzelttin

gelip oturdum oturmuşluğunuza baktım kalkmışlığınıza yürümüşlüğünüze bu bulutlar baktım gözlüğünüzün camını silmişliğinize bütün pencerelerimle bir hikaye tıkır tıkır sokaklarınızda okudum eskimedi sözcükleriniz baktım gülüyorsunuz yanaklarımı kaldırdım yukarıya toprak kokumu bastırmak için bu bendeki ekşi sütü havalandırıp bir eve dönüşünüze bir su kaynar bir perde değer camlara baktım

çıktı e’leri düzelttim on dakika sürdü yerel saatle alçı
ağı katladım maskelerimi ütüledim
köpeğin kırmızısı solmuştu birkaç cumartesi sürdüm
dışarılara çıktı topraklarım begonvil ektim
hiç olmamışlarından biraz sen çoktular aralara serpiştirdim
sola doğru döndürünce camiye benziyor yazdıklarım
bir yılın kaç gün olduğunu bildiğim için herkese mutlu yıllar diledim
ve ekledim
say gı sunuyorum
sev gi sunuyorum


Kökşiir Şiir Sanatı Dergisi’nin 8.sayısında (ocak-şubat-mart 2020) yayımlanmıştır.

abilmuhsinozsonmez tarafından yayımlandı

1974 Almanya Doğumlu Muğla'da yaşar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: